Nog negen maanden

Boekrecensie, Titel: Nog negen maanden, Titel: Nog negen maanden, Titel: Nog negen maanden, Auteur: Kees Santbergen, Prijs: €19,95

Horken van dokters en teveel ambitie in één boek.

Anton is onderwijsinspecteur en rolt naar aanleiding van een forse steek in zijn buik het medisch circuit in. Al snel blijkt dat hij darmkanker heeft met uitzaaiingen naar de lever. Anton heeft een prognose van negen maanden. Hij beschrijft zijn ziekteproces, waarin de internisten, oncologen en chirurgen hem horkerig te woord staan, ongeduldig zijn en niet open staan voor Antons wens de waarde van alternatieve geneeswijzen in zijn behandeling te onderzoeken. Op eigen houtje duikt Anton daarom in zhineng, een vorm van bewegende meditatie, en intentieheling, waarin een groep mensen positieve energie uitstraalt naar de zieke. Anton is verongelijkt dat de reguliere artsen ‘de potentie van de onzichtbare werkelijkheid bij het genezen van ogenschijnlijk ongeneeslijke aandoeningen’ niet willen zien en voelt zich niet gehoord.

Het omgaan met een terminale diagnose, het doormaken van een intensief behandeltraject en de moeizame verhouding tussen de reguliere en alternatieve geneeskunde zijn omvangrijke en interessante thema’s waarmee je al een heel boek mee kunt vullen. Maar daar houdt Santbergen het niet bij.

Het boek vertelt ook over een onsympathieke collega die op Antons baan aast en over de verhouding tussen Anton en Maaike, zijn collega bij de onderwijsinspectie. Maaike is een jonge vrouw die haar vadercomplex op Anton projecteert en die daar bovenop depressief is, net als Antons dochter was toen zij zelfmoord pleegde. Ondanks dat Anton doodziek is doen ze af en toe leuke dingen (onder wantrouwend oog van de collega’s van de inspectie) en komt ze vanaf pagina 99 af en toe ook zelf aan het woord.

Gezien Antons ziekte hem preoccupeert heeft hij weinig tijd om Maaike echt in de gaten te houden. Dat leidt tot een wanhopige situatie -waar de crisisdienst overigens niet aan te pas komt- aan het slot van het boek.

Santbergens stijl is inhoudelijk soms wat ongeloofwaardig, bijvoorbeeld als een collega van Anton vanaf de grond kan zien dat het haar van Maaike –zittend op een tien verdiepingen hoog flatgebouw- op haar hoofd plakt en haar jurk zeiknat is. Ook laat de interpretatie van zinnen zich soms raden (vriend Joris heeft bijvoorbeeld ´een humoristische hang naar de verdrietige kant van het leven´)

Wellicht een herkenbaar boek als je als lezer zelf een dergelijk traject ondergaan hebt.