Boek

Dit dossier bevat artikelen met de tag BOEK

  • Vogels van waanzin

    Boekrecensie ‘Vogels van waanzin

    Aanrader! Prachtig verzamelwerk en gegarandeerde garnering voor al je referaten en voordrachten.

  • Nog negen maanden

    Boekrecensie, Titel: Nog negen maanden, Titel: Nog negen maanden, Titel: Nog negen maanden, Auteur: Kees Santbergen, Prijs: €19,95

  • De psychopaat in mij

    De psychopaat in mij

    Bepalen de hersenen je gedrag? Zou dan een hersenscan je gedrag kunnen verklaren of zelfs voorspellen? Zou een genetische en historisch familiaal onderzoek je daarbij kunnen helpen? En als je ook nog eens je eigen geschiedenis met successen en trauma’s erbij zou nemen? Zou je dan je eigen gedrag kunnen verklaren/voorspellen? En wat dan als alles erop zou wijzen dat je een bepaald gedrag zou moeten stellen maar.. je doet het toch niet? Allemaal vragen die de rode leidraad vormen in dit boek.

  • Het hoofd onder de arm

    Het hoofd onder de arm
    Dichtende psychiatrische patiënten, zoals Rogi Wieg, en dichtende psychiaters, zoals Rutger Kopland, hebben al vele bijzondere zinnen over de menselijke geest geschreven. In een van de laatste interviews voor zijn overlijden wordt Kopland gevraagd wat hij vindt dat een goed gedicht kenmerkt. Hij antwoordde dat men dan na lezing, met iets tussen bewondering en verbazing in, moet denken: ‘that's how I feel’. En: ‘Een gedicht stelt, net als psychotherapie, iemand in staat dingen te denken en voelen waarvan hij niet wist dat hij ze te denken of te voelen had’.
  • KOPP kinderen en hun verhaal

    KOPP kinderen en hun verhaal

    Er zijn kinderen met psychiatrische problemen, maar ook kinderen van ouders met psychiatrische problemen (kinderen van ouders met psychische problemen ofwel KOPP kinderen). In de kinder- en jeugdpsychiatrie staat het kind altijd centraal en is er ook aandacht voor (de problematiek van) ouders. In de volwassenpsychiatrie kunnen kinderen weleens vergeten worden. Toch hebben veel patiënten kinderen: elk jaar zijn er 864.000 ouders met psychische of verslavingsproblemen in Nederland. Zij hebben samen 1,6 miljoen kinderen onder de 22 jaar (ongeveer 1/3 van het totaal aantal kinderen) die zelf ook weer hogere risico’s lopen een psychiatrische stoornis te ontwikkelen. Details zijn terug te lezen op de factsheetKOPP van het Trimbosinstituut.

    Kinderen ervaren stoornissen van hun ouders op verschillende manieren en verwoorden hun ervaringen soms in autobiografische verhalen en romans. Ik las twee boeken die het leven en worstelingen van kind en ouder door de ogen van het kind vertellen.

  • De eenzaamheid van de waanzin

    de eenzaamheid van de waanzin

    In 2013 wordt  veel aandacht besteed aan Stigma in de psychiatrie.  Na de week van de psychiatrie, met als thema stigmatisering, is de website Samen sterkt tegen stigma gepresenteerd waar mensen met psychische aandoeningen uitgebreid aan het woord komen. Sinds deze week is er een hulplijn voor mensen zonder psychische ziekte op initiatief van SIRE. Iedereen is welkom om te bellen met mensen met een psychische ziekte en vragen te stellen.

    In het recent verschenen boek ‘De eenzaamheid van de waanzin’, noemt jounalist en psycholoog Ranne Hovius de schrijver een verbindende factor tussen de psychiater en het grote publiek. De schrijver kan begrip en acceptatie kweken voor psychisch zieken en zo stigma verminderen. Hovius beschrijft de rol van de psychiater als ordenend en oorzaak en gevolg onderzoekend. De minder gebonden schrijver krijgt de kans om psychiatrie in elke kleur te beschrijven, zonder rekening te moeten houden met de afloop of verbanden.

  • Van gêne tot schaamrood

    Boek Gene

    Schaamte is een onbehaaglijke emotie: ‘je voelt je in vergelijking met anderen de mindere, het is een mislukte oefening in ter plekke willen verdwijnen’. Huisarts Paul van Dijk schreef een zowel serieus als amusant boek over schaamteproblemen.

  • De strijd voorbij - Euthanasie in de psychiatrie

    Boek euthanasie

    In dit boek beschrijven twee moeders die hun kinderen door suïcide verloren, hun strijd tegen de gevestigde psychiatrie. Zij komen op voor het recht van ieder mens op een menswaardige manier te sterven, wanneer die mens het leven op grond van ernstig psychisch lijden niet meer aan kan en niet meer wil leven. Hun klacht komt er op neer dat de meeste psychiaters ondanks de wettelijke mogelijkheden (2001) en de richtlijn van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (1998, herziene versie 2009) niet openstaan voor de vraag van een patiënt met ernstig psychisch lijden op een menswaardige manier te mogen sterven. In veel gevallen zouden psychiaters ronduit afwijzend staan tegenover dit verzoek en soms zelfs in woede ontsteken.

    In het boek worden verhalen verteld die de machteloosheid en het verdriet, kortom de nood van de vragenstellers aantonen, maar ook wordt duidelijk dat het beantwoorden van de vraag om hulp bij de dood door hulpverleners niet gemakkelijk is. Er is in het boek weinig ruimte voor de dilemma’s die het stellen van de vraag bij de hulpverleners kennelijk oproept. De auteurs zelf schrijven er niet veel over, maar zij geven psychiater Johan Huisman wel de ruimte: ‘er heerst verwarring in de beroepsgroep over wat ondraaglijk lijden is bij psychiatrische patiënten en over dit lijden als zorgvuldigheidscriterium’.

    Psychiaters worden door de moeders opgeroepen patiënten en hun familie die een dergelijk verzoek doen met respect te behandelen en een luisterend oor te bieden. Suïcide en euthanasie zijn zeer individuele keuzes en processen en ik heb de indruk dat veel psychiaters verstrikt raken in de positie dat zij over de echtheid en ernst van het verzoek moeten oordelen en daardoor niet meer kunnen luisteren. Het wordt heel duidelijk dat er geen slechtere hulpverlener bestaat dan een bange hulpverlener.

    Ik ben lang directeur/bestuurder geweest van een psychiatrisch ziekenhuis en vaak geconfronteerd met afschuwelijke zelfdodingen; ook ben ik verschillende malen betrokken geweest bij het beantwoorden van de vraag van een patiënt om euthanasie. De suïcides brachten iedere keer in de gemeenschap een grote schok teweeg die lang natrilde en het beantwoorden van de E-vraag stelde de hulpverleners elke keer voor (gewetens)dilemma’s. Wat zouden de gevolgen zijn voor al die andere patiënten die vaak al zeer lang waren opgenomen en zich zonder twijfel ook afvroegen wat de zin was van hun pijnlijke leven? Zou het besmettelijk zijn en zou er een epidemie ontstaan? Dilemma’s waar het individu die de vraag stelt niets mee te maken heeft, maar toch. De vraag om hulp bij de dood is in de psychiatrie geen eenvoudig technische vraag ook al zijn somatisch en psychisch ondraaglijk lijden aan elkaar gelijk gesteld.

    Het is goed dat het onderwerp opnieuw onder de aandacht wordt gebracht en ik hoop dat dit boek gaat leiden tot de gewenste dialoog met de psychiaters en tot een menswaardige dagelijkse praktijk.

    Bron: Tijdschrift voor Psychiatrie, W. van Ewijk

  • Handboek functionele psychofarmacologie

    Boek psychofarmacologie

    Al eerder schreef ik over het symposium Functionele Psychofarmacologie. Een bijbehorend handboek verscheen tegelijkertijd en werd op het symposium verstrekt. Ik heb het handboek inmiddels gelezen. Als eerste: lof voor de redactie en de auteurs om de functionele psychofarmacologie hiermee op de kaart te zetten. Dit is in de geest van Herman van Praag, die eerder schreef dat "wanneer iemand met een depressieve klacht komt, (…) we kijken of iets mis is met specifiek psychologische domeinen als de agressie- en angsthuishouding, de stemmingsregulatie, het wel of niet kunnen genieten, de motoriek, de cognitieve vaardigheden en dergelijke. Aldus ontstaat een precies beeld van wat in het psychisch apparaat goed en minder goed functioneert”.

  • Het misdadige brein

    Het misdadige brein

    Interviewer:  Mensen die u onderzoekt, zijn dat voor u patiënten, verdachten, cliënten - hoe noemt u ze?
    Psychiater:  Het zijn medemensen die verdacht worden van een strafbaar feit.

    (Uit: Het misdadige brein - over het kwaad in onszelf).

  • Psychiater van 2011

    Boek daar staat mijn huis

    De Jonge Psychiater heeft Hans Keilsontot psychiater van 2011 gekozen. Waarom? Dat deze psychiater tijdens zijn 102e levensjaar door de New York Times en grotendeels dientengevolge door de rest van de wereld als literair talent werd ontdekt, is uiteraard opmerkelijk. Boeken als The Death of The Adversary en Comedy in Minor Keywerden in de New York Times-recensie als meesterwerken aangeduid. Ook is opmerkelijk hoe hij de wereldoorlogen heeft overleefd, opnieuw geneeskunde studeerde en in 1978 promoveerde op traumatisatie van Joodse weeskinderen. Hoe boeiend zijn biografie ook is, deze uitzonderlijke psychiater waardeer je pas echt door werken van hem te lezen. Mijn favoriete boek is Daar staat mijn huis.

  • Grafstenen krijgen een gezicht

    Grafstenen krijgen een gezicht

    Vincent van Gogh (1853 – 1890) zou in zijn leven last hebben gehad van zwaarmoedige buien. Over de exacte aard van de psychiatrische aandoeningen waaraan Vincent heeft geleden is veel gespeculeerd (van Meekeren, 2003). Misschien minder bekend is het feit dat meer familieleden binnen de familie van Gogh last hebben gehad van psychiatrische aandoeningen.

  • Snakes in Suits

    snakes in suit

    Er bestaat een grote hoeveelheid literatuur over psychopathie in het kader van forensisch onderzoek. Uit hersenonderzoek bij criminelen weten we dat psychopaten een verminderde capaciteit hebben om bepaalde emoties te ervaren zoals schuld. Ze lijken minder gevoelig voor beloning of straf, leren niet of nauwelijks van fouten en vertonen een gebrek aan empathie dat wordt aangetoond door veranderde hersenactiviteit in gebieden betrokken bij de verwerking van deze processen. In Labyrint was gisteren een interview te zien met Robert Hare, een Canadees onderzoeker, die psychopathie op de werkvloer bestudeert.

  • Maand van de Filosofie (en Psychiatrie)

    Boek filosofie psychiatrie

    Psychiatry, it seems fair to say, is a branch of medicine and a healing practice with a subject matter and presuppositions that are deeply and unavoidably philosophical  (Jennifer Radden, 2004).

     

    April is sinds een aantal jaren de Maand van de Filosofie. Op verschillende locaties in het land worden lezingen, presentaties en evenementen georganiseerd met als doel de filosofie bij een breder publiek onder de aandacht te brengen. Dit lukt goed. Filosofie is weer populair. Lezingen worden druk bezocht, (populaire) filosofie boeken worden goed verkocht en de oplage van bijvoorbeeld het Filosofie Magazine schijnt een steile groeicurve te vertonen. Speciaal voor de Maand van de Filosofie volgt hieronder een top vijf van boeken over de Filosofie van de Psychiatrie.

  • Boekenweek 2011: M. Vasalis

    Vasalis

    De boekenweek 2011 heeft als thema de biografie. Misschien het moment om hier enige reclame te maken voor de biografie van een psychiater, moeder en dichter. M.Vasalis is het pseudoniem waaronder Margaretha Droogleever Fortuyn-Leemans (1909 – 1998) haar gedichten en essays publiceerde. De vier bundels met gedichten die zij in haar productieve leven schreef hebben ertoe geleid dat Vasalis in ons land nog steeds erg wordt gewaardeerd. Het privéleven van deze dichteres en psychiater bleef lang een mysterie.