Boek

Dit dossier bevat artikelen met de tag BOEK

  • Als het handboek ethiekondersteuning ergens in slaagt, dan is het wel de lezer ervan overtuigen dat ethiek iets is voor elke dag en voor iedereen. Het handboek slaagt erin aan te tonen hoe ethiek en ethische overwegingen verweven zitten in elke beslissing die in een gezondheidsnetwerk wordt genomen, op elk niveau, met betrekking tot elk thema. Met behulp van getuigenissen en voorbeelden uit de praktijk, die vervolgens uitgebreid besproken worden, biedt het handboek een concrete houvast voor iedereen die zich afvraagt hoe een specifiek complex probleem zo breed mogelijk benaderd kan worden. Verschillende gesprekstechnieken, beslissingsvormen, benaderingen worden – zoals het hoort voor een handboek – stap voor stap beschreven. Het handboek leest vlot en nodigt uit om “in de buurt” rond te slingeren, zodat het van tijd tot tijd ter hand genomen kan worden voor enkele concrete tips in dìe specifieke situatie waarin je nu juist vast zat, hetzij met patiënten, hetzij met het management, met collega’s enz. . Dankzij de handige inhoudstafel in het begin van het boek, biedt het handboek in een notendop, ondanks het ontbreken een efficiënte index op het einde, op een erg toegankelijke manier ethiek voor elke dag.

  • Op een zomerse avond lees je het boekje Praktische farmacotherapie bij ADHD van Glenn Dumont (klinisch farmacoloog) uit. Het telt, inclusief casuïstiek en bronnen, nauwelijks 100 pagina’s en is daarmee, naast overzichtelijk en toegankelijk, ook uitermate beknopt.

  • Amir Levine en Rachel Heller beschrijven op een begrijpelijke manier hoe hechting werkt, hoe belangrijk het is in ons leven en hoe we veilige en onveilige hechting kunnen herkennen. Daarnaast probeert het boek praktische handvatten te geven voor het aangaan van een gezonde liefdesrelatie voor zowel mensen met een angstige- als een vermijdende hechtingsstijl.

    De kaft van het boek ziet er misschien een beetje goedkoop uit als just another self-help guide, maar dat is gelukkig de buitenkant. De inhoud en het thema van het boek is praktisch, uiterst actueel en helder opgeschreven. In lekentaal wordt duidelijk hoe belangrijk hechtingspatronen zijn, welke hechtingstypes er bestaan, welke invloed ze hebben op onze zoektocht naar een partner en het allerbelangrijkste, wat voor rol hechting in de partnerrelatie speelt.

    Met talloze voorbeelden wordt er aandacht besteed aan het waarom partners elkaar opzoeken en wat ze bij elkaar te zoeken hebben. Deze relatiepatronen zijn volgens de auteurs eigenlijk al bij de eerste dates te herkennen, zowel voor buitenstaanders als mensen die nog op zoek zijn naar een partner. En juist dat allereerste begin van een relatie is essentieel. Daar wordt de basis gelegd voor een gezonde of ongezonde relatie; want ‘door iemand te zijn die je niet echt bent, sta je iemand anders toe om met jou samen te zijn op zijn of haar voorwaarden en te komen en gaan zoals het hem/haar belieft’.

  • Begin dit jaar verscheen bij Uitgeverij Boom de tweede, geheel herziene druk van het handboek Klinische Kinderneuropsychologie. De vorige editie kreeg de prijs “Beste Leerboek 2010-2012” van het Instituut Pedagogische Wetenschappen van de Universiteit Leiden. Met veel nieuwsgierigheid opende ik dan ook het pakket nadat dit was thuisbezorgd. Na wat rondvragen bleek het namelijk een standaardwerk dat de meeste psychologen in de jeugdzorg wel kennen of zelf in de kast hebben staan. Dat is ook niet zo gek, het is primair een leerboek voor psychologen en orthopedagogen in opleiding. Na een paar maanden dit boek op de hoek van mijn bureau te hebben liggen, kom ik tot de conclusie dat het daarnaast uitermate interessant voor de kinder- en jeugdpsychiater met interesse in het vak van de neuropsychologie.

  • Ik moet eerlijk zeggen dat ik het schrijven van deze boekrecensie gedurende enkele weken voor me uit heb geschoven. Het felrode boek met 322 te lezen bladzijden en vooral veel tekst, is zeker geen romannetje dat je naast je bed legt om vlak voor het slapen gaan nog een paar blaadjes van te lezen. Maar het belang ervan is groot. Om de haverklap nog worden we geconfronteerd met wat de auteurs een tweesnijdend zwaard noemen – wie een psychische aandoening heeft moet zich niet alleen verweren tegen de gevolgen van de aandoening zelf, maar ook tegen de vaak afwijzende reacties van mensen om hen heen.

  • Het Handboek suïcidaal gedrag bij jongeren is een welkome ‘geïllustreerde’ uitwerking van de wat drogere richtlijn suïcidaal gedrag, die de basis vormt van dit handboek. In een vlotte en toegankelijke stijl worden verschillende facetten van het werken met suïcidale jongeren besproken.

  • Avonturen in de mens, Gavin Francis

    Kort en bondig; dit boek gaat over EBM: "experience based medicine". Reizend doorheen het menselijk lichaam bespreekt de auteur verschillende essentiële elementen van het leven. Hij focust zich op die momenten waarop leven en lichaam zich het meest intens verweven weten; waarin het leven met het lichaam - al dan niet bewust - in aanraking komt. Het boek bestaat uit diverse kortverhalen die in hoofdstukken verpakt zijn, waarin de auteur zijn eigen ervaringen en bedenkingen bij verschillende ziektebeelden en medische handelingen vertelt.

  • ‘Na 30 jaar DSM en breinpraat keert met dit boek eindelijk de mens terug in de zorg’, schrijft Wouter Kusters (filosoof en ervaringsdeskundige) op de cover van het nieuwe boek “Goede GGZ! Nieuwe concepten, aangepaste taal en betere organisatie” van Philippe Delespaul, Michael Milo, Frank Schalken, Wilma Boevink en Jim van Os (Diagnosis Uitgevers, 2016). Kijk, dat is nu inderdaad taal waar ik van hou. Met veel plezier en bewondering heb ik het 302 pagina’s tellende boek gelezen. Ik had veel herkenning in de beschrijving van de huidige problemen met het GGZ-systeem in Nederland. Toch is er ook een aantal kanttekeningen te maken, maar de schrijvers vinden dit niet erg omdat het plan nog niet af is, en vooral samen uitgewerkt moet gaan worden. Als er maar iets gaat veranderen!

  • Erik Rozing vlecht op een natuurlijke wijze de worstelingen van een psychiatrische patient en van een psychiater in opleiding in elkaar.

    Als co-assistent was ik vaak gechoqueerd over het gebrek aan empathie en betrokkenheid bij het begluren van de communicatie tussen artsen en patienten. Alle clichés kwamen voorbij: de stoffige, wereldvreemde professor, de ijskoude neuroloog of de horkerige chirurg. Allemaal misten ze een belangrijke skill; medeleven.

  • In november 2015 kwam het boek Kinderen Krijgen uit bij uitgeverij Nieuwezijds. De ondertitel “Bereid je voor op je leven als ouder” doet vermoeden dat dit boek misschien wel de nieuwe “dokter Spock” is. Tips en trucs voor iedere ouder met handige weetjes. Maar na het boek open te hebben geslagen, valt dat toch een beetje tegen. Het boek is vooral een werkboek met tabellen, invul opdrachten en kleine stukjes achtergrond. Het hoort bij het Australisch programma “Towards Parenthood” en heeft een overwegend cognitief-gedragstherapeutische insteek. De Nederlandse versie is een rechtstreekse vertaling van de Australische variant zonder voorwoord voor de Nederlandse markt.

  • "De ziel van het vak" heet het recent verschenen boek onder redactie van Erwin van Meekeren en Jan Baars (Boom Uitgevers Amsterdam, 2015). Ik mocht dit boek recenseren voor De Jonge Psychiater. Het boek heeft als ondertitel "Over contact als kernwaarde in therapie", en daar gaat inderdaad het hele boek over. In 37 goed leesbare hoofdstukken worden diverse aspecten beschreven van de psychotherapeutische relatie; het contact dat we met patiënten maken, hoe we dit contact versterken, instand houden, en hoe we dit contact (indien dat mogelijk en/of gewenst is) op een gegeven moment proberen te beëindigen. Dit laatste aspect (termineren van een psychotherapie) komt er overigens met maar één hoofdstuk wat bekaaid vanaf.