Met deze column op DeJongePsychiater geven we een kijk in de wereld van de (aankomende) jonge psychiater. Door op prikkelende manieren te kijken naar patientencontact en wetenschap proberen we (ook voor onszelf) meer houvast te krijgen op de verschillende kanten van de psychiatrie.

brown tree on surrounded by brown grass during golden hour photo
Categorie: Column

"Ik ben omdat wij zijn" - Een beschouwing van culturele psychiatrie vanuit Oost-Afrikaans perspectief

Het is maandagochtend en ik zoek samen met een van de psychologen naar een kamer voor een familiegesprek. De partner van een patiënte is aangekomen in Dodoma, na een reis van 2 dagen. We hebben hem nog niet eerder kunnen spreken, dus ik vertel uitgebreid wat er in de afgelopen weken is gebeurd sinds zijn vrouw met een beeld van een psychotische depressie werd opgenomen in het Mirembe ziekenhuis hier in Tanzania. We leggen uit welke medicatie zij nu gebruikt, waarom het belangrijk is om dit door te blijven slikken ook als zij zich beter voelt en dat er vervolgzorg is geregeld in een meer nabijgelegen ziekenhuis. Partner knikt en bedankt ons. Volgens de Tanzaniaanse omgangsvorm word ik niet tegengesproken. Als ik vraag wat de partner ervan vindt, dan vertelt hij me over de dingen die hij geregeld heeft voor het terug naar huis gaan van zijn vrouw. Zijn vrouw kan op een andere school gaan lesgeven, ze gaan ook elders wonen, want zo verklaart hij: "dan komen we niet meer de persoon tegen die mijn vrouw behekst heeft, waardoor ze zo ziek is geworden". Op mijn beurt knik ook ik, zonder hier verder iets op te zeggen, want waar zal ik beginnen?

Delen