Anne Faber
Categorie: Opinie

Dilemma’s van de forensische psychiatrie na Anne Faber

Het tragische lot van Anne Faber heeft veel Nederlanders de afgelopen weken diep geraakt. De grootste nachtmerrie van elke ouder, is helaas de realiteit geworden voor de ouders van Anne. Iedereen wenst haar familie veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies. Dat zoveel mensen geheel vrijwillig mee hebben gezocht naar Anne, is hartverwarmend en hoopgevend. Dat de media gedurende tenminste twee weken in het teken stonden van de vermissing is ook opvallend. Er zijn landen waar dagelijks volwassenen en kinderen verdwijnen, zonder dat dit tot een dergelijk uitgebreide media-aandacht leidt. In Nederland ligt het gelukkig anders; wij vinden het tragische lot van Anne zo absurd dat brede media-aandacht gerechtvaardigd is. Helaas slaat één en ander daarbij deels om in een soort volkswoede tegen het Nederlandse rechtssysteem. Verbazend, want met het Nederlandse rechtssysteem is op zichzelf lijkt mij niets mis. Dat behoort tot één van de beste in de wereld. Op de vraag van een journalist of er dingen fout zijn gegaan in de begeleiding rondom Michael P, schoot staatssecretaris van justitie Klaas Dijkhof niet in de verdediging, maar gaf hij als terecht antwoord: “Gelet op de afloop kan er natuurlijk niet worden gesteld dat dingen goed zijn gegaan.” Had de betreffende journalist misschien gehoopt op een wat meer verdedigend antwoord? Dat zou het wellicht beter hebben gedaan in het licht van de onvrede bij de ondertekenaars van de petitie tegen het rechtssysteem. Maar deze reactie was gepast; er moet onderzoek worden gedaan naar wat er mis is gegaan en beter moet in de toekomst. Verdriet en boosheid over het lot van Anne deel ik geheel. De opvatting dat ons rechtssysteem faalt is daarbij begrijpelijk. Maar is die opvatting terecht?

Delen