5 Vragen aan.. Jeroen Zoeteman

(Leestijd: 2 - 3 minuten)
Jeroen Zoeteman

In deze rubriek "Proud to be Psy", geïnspireerd op een term van Menno Oosterhoff, laten we iedere twee weken een (jonge) psychiater of AIOS/ASO aan het woord die 5 dezelfde vragen beantwoordt over zijn blik op de psychiatrie en de psychiater. We interviewen psychiaters (i.o.) die elk op zijn of haar manier bezig is om op een positieve manier bij te dragen aan ons vak. Dat kan zijn doordat hij of zij ontzettend goeie patiëntenzorg levert, iets te vertellen heeft over een (eind)referaat of onderzoek, een boeiend maatschappelijk evenement (mede) organiseert of een origineel idee heeft over de richting waarin de psychiatrie zich idealiter zou kunnen of moeten ontwikkelen.

 

 

 

5 Vragen aan.. Jeroen Zoeteman

 

1. Vertel eens, waar ben je allemaal mee bezig?

Als psychiater en manager behandelzaken ben ik verbonden aan de Spoedeisende Psychiatrie Amsterdam van Arkin en Ingeest. Ik ben tevens geregistreerd als pro justitia rapporteur. Ook ben ik sinds 2014 voorzitter van de focusgroep Acute Psychiatrie van het Regionaal Overleg Acute Zorg van Noord-Holland en Flevoland. Afgelopen jaar ben ik namens de NVvP betrokken geweest bij de ontwikkeling van de Generieke Module Acute Psychiatrie. Momenteel zijn we bezig met een pilot Verwarde Verdachten met de Gemeente, Politie, OM, reclassering en NIFP om in de acute fase een geïntegreerd advies te geven op het gebied van veiligheid en zorg. Sinds mijn opleiding bij Mentrum in Amsterdam heeft de complexiteit van de sociale psychiatrie me gefascineerd en het laat me tot op heden niet meer los. Crisiszorg en bemoeizorg zijn eindeloos complex. Hoe lastiger de situatie, hoe meer verschillende facetten, des te groter mijn enthousiasme.

 

2. Dat is heel wat! En waar ben je trots op?

Ik ben trots op het team van onze crisisdienst, die soms in gevaarlijke omstandigheden onder hoge druk ingewikkelde beslissingen moeten nemen. Ik ben trots dat we steeds meer in staat zijn om acuut verwarde en suïcidale patiënten te bereiken, te beoordelen en te begeleiden met onze expertise op de Psycholance zonder tussenkomst van politie. Ik ben trots dat nu verschillende ambulancediensten hebben besloten om zich door onze collegae te laten trainen in het omgaan met psychiatrische patiënten. De 112-meldkamerprocessen veranderen, SEH’s zoeken samenwerking, eindelijk begint de acute psychiatrie zich parallel te ontwikkelen aan de acute somatische zorg.

 

3. Heb jij vertrouwen in de toekomst van de psychiatrie?

Jazeker. Ik geloof in de kracht van ons vak en onze expertise. Psychiaters zijn sterk in het omgaan met moeilijk behandelbare aandoeningen, met non-compliant patiënten, disfunctioneren op meerdere levensgebieden, het verdragen van machteloosheid en het geven van hoop. De herstelbeweging is uniek in de psychiatrie en die zal ook bij de somatische disciplines gaan doordringen. Wel vind ik dat wij als psychiaters meer van ons moeten laten horen. Nu de bekostiging deels is gedecentraliseerd naar de gemeente, allerlei ‘GGZ-light’ behandelingen ontstaan en burgemeesters dwangmaatregelen willen opleggen, moeten we de patiëntenbeweging steunen en onze mening geven.

 

4. Tot slot nog een laatste opmerking?

Laat ‘De Jonge Psychiater’ vooral van de jongste psychiaters blijven, dus lekker blijven doorstromen!

 

5. En aan wie wil je het stokje doorgeven en waarom?

Andrea Ruissen. Ze is psychiater en filosofe en ik heb haar ontmoet toen ze onderzoek deed naar ‘hoarders’. Haar columns die ik via Linkedin lees zijn scherp en weldoordacht.